Wie als aannemer zijn uurtarief bepaalt door te kijken wat een collega vraagt, rekent met de kosten van die collega. Zijn bus, zijn verzekering en zijn stille weken zijn niet de jouwe. Een tarief dat ergens anders klopt, kan bij jou net te laag zijn om van rond te komen, of net te hoog voor het werk dat je zoekt. Daarom begin je bij je eigen bedrijf: wat kost een jaar werken, en hoeveel van die uren kun je echt aan een klant doorrekenen. Pas daarna komt de vraag of dat tarief ook in je offerte hoort te staan.
Wat er allemaal in een aannemersuur zit
Een uur op de bouwplaats is meer dan het loon voor dat uur. Achter elk uur dat de klant ziet, staan kosten die hij niet ziet. Denk aan:
- je bus, met brandstof, onderhoud en de afschrijving
- gereedschap en klein materieel dat slijt of kapotgaat
- je verzekeringen, zoals aansprakelijkheid en arbeidsongeschiktheid
- je telefoon, je software en je boekhouder
- werkkleding, veiligheidsmiddelen en de opslag waar je spullen liggen
- een reservering voor de weken dat er geen werk is of dat je ziek bent
Zet die posten voor een heel jaar op een rij. Het gaat er niet om dat elk bedrag tot op de euro klopt. Het gaat erom dat je niets vergeet, want een post die je vergeet, betaal je uiteindelijk zelf.
De uren die je niet kunt factureren
De grootste denkfout bij een uurtarief is rekenen alsof elk gewerkt uur een betaald uur is. Een aannemer is ook bezig met opnemen bij klanten die misschien nooit tekenen, met offertes uitwerken, met materiaal halen, met rijden tussen klussen en met de administratie op de avond. Die uren zijn echt werk, maar geen klant betaalt ze los.
Maak daarom een eerlijke schatting van je declarabele uren per jaar. Haal vakantie, feestdagen en een ruime marge voor ziekte en slecht weer van je beschikbare tijd af. Trek daarna de uren af die opgaan aan acquisitie, offertes en kantoorwerk. Wat overblijft, is het aantal uren waarover je al je kosten en je eigen inkomen moet verdelen. Die uitkomst valt vaak lager uit dan je verwacht, en dat is precies waarom het goed is om hem uit te rekenen.
Hoofdaannemer of onderaannemer
Werk je voor particulieren, dan ben jij het aanspreekpunt. Je doet de opname, je beantwoordt de vragen, je regelt de planning met andere vakmensen en je lost het op als er iets misgaat. Al die tijd hoort in je tarief.
Werk je als onderaannemer voor een ander bouwbedrijf, dan ligt dat anders. De hoofdaannemer doet het klantcontact, vaak ook de inkoop en de planning. Jij levert uren en vakmanschap. Daar hoort een ander tarief bij, omdat een deel van het werk dat je anders zelf doet, nu bij een ander ligt. Andersom loop je als onderaannemer soms meer risico op wachttijd, omdat je afhankelijk bent van de planning van een ander. Spreek dat vooraf af, zodat een ochtend wachten op de stukadoor niet voor jouw rekening komt.
Het helpt om beide tarieven apart te bepalen in plaats van een tarief voor alles te gebruiken. Dan weet je bij elke aanvraag van welk getal je uitgaat.
Regie of een vaste prijs
Je uurtarief bepalen is een ding. Of je het ook laat zien, is een tweede vraag. Bij werk op regie betaalt de klant de uren die je maakt, plus het materiaal. Dan staat je tarief vanzelf in de offerte, en meestal ook een schatting van het aantal uren. Regie past bij werk dat zich pas tijdens het slopen laat inschatten, zoals een renovatie met onbekende constructie achter oude betimmering.
Bij een vaste prijs reken je je uurtarief wel mee, maar de klant ziet alleen het eindbedrag per onderdeel. Het risico dat het langer duurt, ligt dan bij jou. Daar staat tegenover dat de klant zekerheid heeft, en voor veel particulieren is dat precies wat ze zoeken. Een vaste prijs vraagt wel dat je de klus goed hebt opgenomen en dat je in de offerte opschrijft wat er niet in zit.
Er is ook een tussenvorm: een vaste prijs voor wat je kunt overzien, en een regiepost voor het deel dat onzeker is. Zo hoef je niet de hele klus op regie te doen omdat een klein stuk onduidelijk is.
Wanneer je het uurtarief in de offerte zet
Er is geen regel die zegt dat het altijd moet of nooit mag. Een paar situaties waarin het tarief in je offerte iets toevoegt:
- Bij regiewerk, omdat de klant moet weten waarop de rekening straks gebaseerd is.
- Bij een vaste prijs met een post voor meerwerk, zodat de klant vooraf weet wat een extra uur kost als hij iets bijbestelt.
- Bij zakelijke opdrachtgevers die tarieven naast elkaar willen leggen.
Een situatie waarin het tarief vooral afleidt: een particulier die een vaste prijs wil voor een nieuwe badkamer. Ziet die alleen je uurtarief, dan gaat hij uren tellen en vergelijken met een ander, terwijl hij eigenlijk wil weten wat het hele werk kost. Dan is een heldere opbouw per onderdeel duidelijker dan een uurprijs.
Elk jaar opnieuw kijken
Je kosten blijven niet gelijk. De bus wordt ouder, je verzekering verandert en misschien huur je een loods. Kijk daarom elk jaar opnieuw naar je berekening, het liefst op een rustig moment en niet midden in een drukke week. Klopt je tarief niet meer, pas het dan aan voor nieuwe offertes en laat lopende afspraken zoals ze zijn. Vaste opdrachtgevers accepteren een hoger tarief voor een nieuwe opdracht vaak zonder veel gedoe, zolang je het niet midden in een lopend project doorvoert.
Hoe een aannemer zijn tarieven, regieposten en vaste prijzen in een overzichtelijke offerte zet, vind je via de knop onder dit artikel.
