Je koopt materiaal, je reserveert dagen en je begint. Als de betaling pas na oplevering komt, financier je de klus uit eigen zak. Bij een klus van vijfduizend euro met zestig procent materiaal betekent dat drieduizend euro voorfinancieren, soms wekenlang. Een voorschot is daar de gewone oplossing voor, mits je het niet als eis maar als afspraak brengt.
Hoeveel is redelijk
Bij veel materiaal en weinig arbeid is dertig tot vijftig procent gebruikelijk. Bij vooral arbeid is een voorschot minder nodig; dan werkt een termijn halverwege beter. De vuistregel: je dekt wat je zelf al hebt uitgegeven, niet je winst. Wie honderd procent vooraf vraagt voor werk dat nog moet beginnen, krijgt terecht vragen.
Hoe je het op de offerte zet
- Noem het bedrag of het percentage, niet alleen het woord voorschot.
- Zet erbij waarvoor het is: materiaal, inkoop, reservering in de planning.
- Noem wanneer de rest volgt, bijvoorbeeld binnen veertien dagen na oplevering.
- Zet bij langere klussen een tussentermijn, dan blijft het bedrag per keer klein.
Waarom uitleg helpt
Een particulier heeft geen beeld bij wat jij voorschiet. “Veertig procent bij akkoord voor materiaal en inkoop” leest heel anders dan “veertig procent vooruit”. Hetzelfde bedrag, andere reactie. Twijfelt hij alsnog, dan kun je aanbieden dat hij het materiaal zelf bestelt. Vaak wil hij dat niet, en dan is het voorschot ineens logisch.
Maak betalen makkelijk
Een voorschot dat pas op gang komt na een factuur, een mailtje en een herinnering kost je een week. Een betaallink direct bij het akkoord haalt die week eruit: klant tekent, klant betaalt, jij bestelt materiaal. Dat is geen incassotruc, dat is de volgorde die iedereen prettig vindt.
En als hij niet betaalt
Dan begin je niet. Dat klinkt hard, maar een klant die het voorschot niet overmaakt, betaalt de eindfactuur ook niet makkelijk. Beter een klus die je misloopt dan een klus die je geld kost. Zet daarom in je voorwaarden dat de planning pas vaststaat na ontvangst van het voorschot; dan is het geen dreigement maar een afspraak die er al stond.
