De offerte is weg en het blijft stil. Bellen voelt als aandringen, niets doen voelt als de opdracht weggeven. Er zit een middenweg en die is verrassend saai: vaste momenten, korte berichten, geen verkooppraat.
Het eerste bericht: na drie dagen
Niet om te vragen of hij al besloten heeft, maar om te vragen of de offerte duidelijk was. Dat is een vraag die makkelijk te beantwoorden is en die je iets oplevert. Is er iets onduidelijk, dan hoor je het nu en niet over drie weken. Zit hij nog te wachten op een tweede offerte, dan weet je dat ook.
Houd het kort. Drie zinnen en een vraag. Een lange mail leest als druk, een korte als service.
Het tweede bericht: bij de geldigheidsdatum
Hier heb je een echte aanleiding. De prijs loopt af en je agenda loopt vol. Noem beide feiten zonder dreigende toon en laat de keuze bij hem. Vaak komt daar alsnog een ja uit, soms een eerlijk nee, en met allebei ben je beter af dan met stilte. Een nee kost je niets meer, want die opdracht had je toch al niet.
Wat je niet doet
- Vijf keer bellen op dezelfde dag.
- Korting aanbieden voordat iemand om korting vraagt.
- Een lange mail schrijven waarin je je prijs verdedigt.
- Verwijten maken over dat je niets meer hoort.
Waarom het meestal stilvalt
Zelden omdat je te duur bent. Veel vaker omdat hij nog op een tweede offerte wacht, iets moet overleggen met zijn partner of gewoon druk is met zijn eigen werk. Jouw offerte is voor jou het belangrijkste van die week en voor hem een van de twintig dingen op zijn lijst. Een kort bericht helpt hem om jou weer bovenaan te leggen, meer is het niet.
Zorg dat het niet van je geheugen afhangt
Als je dit handmatig doet, vergeet je het. Niet uit onwil, maar omdat je die dag op een dak staat of onder een aanrecht ligt. Een herinnering die vanzelf uitgaat op dag drie en nog een bij de einddatum haalt dat uit je hoofd. Per tien offertes levert dat al snel een extra opdracht op, en die opdracht heeft je verder niets gekost.
